Kalendarz
Czyja historia?
Czyja historia? to tworzone przez rok dzieło site specific, a także projekt kuratorski Joshuy Schwartza. Projekt posługuje się billboardami reklamowymi rozmieszczonymi w mieście, udostępniając artystom przestrzeń Oświęcimia do zaprezentowania swoich prac, które stawiają czoło tragicznej przeszłości tego miejsca.
Komiks. Legendy miejskie
Legendy miejskie to historie rozpowszechniane przez media, internet oraz kręgi towarzyskie. Wywołują emocje, prowokują do ich dalszego przekazywania, stając się plotką-hybrydą żyjącą własnym życiem. Nie zawsze są czystą fikcją, część z nich jest prawdziwa lub zawiera w sobie element prawdy.
Ja jako Roberta
Wystawa Lynn Hershman Leeson, ikony amerykańskiej sztuki feministycznej. Wystawa prezentowała fotografie z cyklu Roberta Breitmore powstałe w latach 1974–1978. Są one dokumentacją projektu, w którego ramach artystka wcieliła się w postać trzydziestoletniej kobiety, Roberty Breitmore. Zmieniła ona nie tylko swój wygląd zewnętrzny, ale nakreśliła również tożsamość postaci, która przez swoje otoczenie traktowana była jak autentyczna osoba.
Artysta = dzieło sztuki
EVA & ADELE to para artystek, które żyją i tworzą PONAD GRANICAMI PŁCI. Ich hasło życiowe brzmi: GDZIEKOLWIEK JESTEŚMY, JEST MUZEUM, a termin, który starają się narzucić ludzkości, to FUTURING. EVA & ADELE funkcjonują w przestrzeni publicznej jako dzieło sztuki. Artystki traktują swoje ciała jak żywą rzeźbę, ulice jak galerie, a wielkie wydarzenia artystyczne jak muzeum. Za ich dopracowanym makijażem i kostiumami kryje się postać małej kobiety i rosłego mężczyzny, którego duchowa kobiecość przezwyciężyła fizyczną męskość i który prawnie został uznany za kobietę.
Tranzyt
Wystawa Tranzyt Marka Chlandy obejmowała ponad sto prac – serię obrazów (powstałych w latach 2009–2010), dwa starsze obiekty z lat siedemdziesiątych i osiemdziesiątych oraz rzeźbę. Wystawa stanowiła opowieść o przemijaniu i trwaniu, o przeszłości i teraźniejszości, o byciu wewnątrz i na zewnątrz – jednocześnie. Obrazy, mroczne wizje układają się w cykl pozbawiony jednolitej narracji, przywołując uczucie niepokoju i zagubienia. Sceny figuralne przeplatają się z abstrakcyjnymi, realizm z nierzeczywistymi obrazami na pograniczu snu.
