Książka wydana przez Fundację Arton i Muzeum Współczesne Wrocław jest pierwszą monografią Barbary Kozłowskiej (1940-2008), wrocławskiej artystki, malarki, prekursorki sztuki performans w Polsce.

Opracowanie zawiera szczegółowe kalendarium życia i twórczości Kozłowskiej, opracowane przez Marikę Kuźmicz i Zbigniewa Makarewicza, eseje autorstwa Mariki Kuźmicz, Piotra Lisowskiego, Karoliny Majewskiej-Güde i Wiktorii Szczupackiej oraz wybór tekstów Barbary Kozłowskiej.

Publikacja omawia i problematyzuje działalność artystki, osadzając ją w kontekście środowiska wrocławskiej awangardy lat 60. i 70. XX w. oraz wobec zjawiska globalnego konceptualizmu. Jak pisał w swoim tekście Piotr Lisowski: „Pod koniec lat 60. XX w. we Wrocławiu wytworzył się <<tygiel koncepcji, poglądów i postaw>>, który ukształtował silne neoawangardowe środowisko artystyczne. Jerzy Ludwiński, krytyk opisujący i współtworzący to środowisko, wskazywał jako czynnik spajający tę grupę pojawienie się sztuki konceptualnej. Choć on sam konceptualizm definiował bardzo szeroko, określając go jako „strefę wolną od konwencji”, która obejmuje wszystko, <<cokolwiek można pomyśleć i przekazać>>. W tym tyglu koncepcji szczególną rolę odegrała Barbara Kozłowska, artystka działająca na styku i pograniczu różnych form i postaw twórczych.”