Dorota Kozińska od wielu lat odwiedza domy operowe, jeżdżąc po całej Europie w poszukiwaniu wybitnych spektakli, odkrywczych inscenizacji i doskonałych głosów. Z tak samo wysokimi oczekiwaniami i podobną wrażliwością podchodzi do architektury jako przestrzeni spektaklu.

W książce „Dom, w którym śpiewa” Kozińska opisuje 31 teatrów spośród wielu, które poznała w trakcie swoich operowych wędrówek. Wybór jest osobisty i autorski, co sprawia, że książka nie przypomina podręcznika historii architektury teatralnej ani przewodnika po najsłynniejszych budowlach. Nie brakuje tu jednak wybitnych dzieł architektury z różnych czasów. Są wśród nich zarówno najstarszy teatr dworski, dziewiętnastowieczne mieszczańskie „świątynie sztuki”, jak i współczesne ikony architektury nowoczesnej. Książka opowiada o tym, jak zmieniały się rozwiązania funkcjonalne, formy, materiały, koncepcje estetyczne. Pobudza do refleksji na temat ewoluujących oczekiwań i potrzeb słuchaczy, ukazuje różne podejścia do opery jako formy sztuki, próby jej rewolucjonizowania lub przeciwnie – traktowania jako bastionu tradycji. Dowodzi, że architektura jest elementem spektaklu i że zaprojektowanie domu dla opery to ambitne, fascynujące i wciąż aktualne zadanie dla architektów.