Rainer Maria Rilke (1875–1926), drugi po Goethem najchętniej czytany poeta niemiecki, został w tej znakomitej biografii opisany przez Fritza Raddatza (1931–2015), literata, dziennikarza i historyka literatury. Raddatz był osobowością niekonwencjonalną, kontrowersyjną, sprawcą i ofiarą literackich i politycznych skandali, niezwykle wpływowym krytykiem literackim związanym z „Die Zeit”. Urodzony w Berlinie, lata pięćdziesiąte XX wieku spędził z własnego politycznego wyboru w Berlinie Wschodnim. Wrócił do Berlina Zachodniego po konfliktach z władzami komunistycznymi. Z kolei pracując potem w hamburskim wydawnictwie Rowohlta, uczestniczył w „aferze balonowej” wokół przerzutu literatury antykomunistycznej na teren NRD. Niezwykle płodny, napisał kilkadziesiąt książek. Zakończył życie w Szwajcarii wspomaganym samobójstwem. W niniejszej biografii fascynująco wędruje śladami Rilkego-człowieka, choć jest to zarazem biografia intelektualna, opisująca świat idei poety. I jak sam Raddatz kontrowersyjna. Jej publikacja wywołała sprzeczne opinie: jednych pasja biografa porwała, inni uznali ją za wadę. Autor spogląda na Rilkego zarówno z podziwem dla jego geniuszu, jak i w sposób pozbawiony respektu wobec człowieka pełnego ułomności. Dynamicznym językiem przedstawia portret literacki poety daleki od akademizmu – portret osnuty wokół samotności, poszukiwania miłości i zarazem ucieczki przed nią.